# Lehre und Wehre_St. Louis Missouri_August 1869_S237 # Machine transcription, uncorrected — CHI Digital Archive (demonstration) Ueber die Infallibilität des Papstes. 237 Fluch. Nebst diesen aber soll, so ist unser gemeinsamer Be⸗ schluß, auch aus der Kirche ausgeschlossen und verdammt werden der ehemalige Papst Honorius, weil wir in seinem Briefe an Sergius fanden, daß er in allem dessen Ansicht folgte und dessen gottlose Dogmen mit seiner Autorität bekräftigte.“') Am Schluß derselben Sitzung wurde auch der zweite Brief des Honorius mitgetheilt, und die Synode ver⸗ ordnete, daß beide päpstliche Schreiben sofort als seelenverderblich verbrannt würden. Und Pabst Leo II. hat diese Verdammung bestätigt. „Wir verfluchen,“ so schreibt er dem Kaiser, „die Erfinder des neuen Irr— thums. . . Auch den Honorius, der diese apostolische Kirche nicht durch die Lehre der apostolischen Tradition verherrlicht, sondern den unbefleckten Glau— ben durch unheiligen Verrath zu untergraben gewagt hat.“) So urtheilte Papst Leo; so Papst Gregor II., so seine Nachfolger Gregor III., Zacha— rias, Stephan II., Stephan III., Paul I., Constantin II., Philipp, Stephan IV., Hadrian I., Leo III., Stephan V., Paschalis I., Eugen II., Valentinus, Gregor IV., Sergius II., Leo IV., Benedict III., Nicolaus I., Hadrian II. Keiner von diesen einundzwanzig Päpsten hat sein Amt angetreten ohne den Papst Honorius samt seinen Ge⸗ nossen namentlich und ausdrücklich mit dem Fluch zu belegen. 1) ) Aρι¹⁰½⁶ͤ‚E³⁵dtus ras ⁵s ποσ εονιον vον νενομενον παπρπμρHhgν rœαονν ν. νιεοε ρραοeιεαs oͤoρhghHꝛð3rteas νπιο⁸τοιμα νοςν εε upor roꝛ/ rhy½ιrνιαοτα νεννιενονν &νομri7.b voον Sœααtoaͤos ναιt Oνοhριον vo²⁷ veroμενονν rαιαìν ν reορμνιτερμ,gε ftνe, ασιοτε oͤe ert ν &ααπ 24⁶ινοον, oννrεει νοοιον νο-ε αοσιτον αορννον αντνραρονακ ˙dε— GrOHνìν αα ππαEοτα οnοιοιονeε πκεντν ανραοπρα⁸ πννκοοοεα τπἀε απο— Groù⁷νιεον oͤroͤgεμκ⁶eαrìν cαι τάν oͤprts SEnτe²r πο πìον ανιον ονοσον IECL THEντοάι πτρ παμαhρμìir:ο&, ρανιον πατερον, πορεενα oͤe rars ποάν ιhε- rειον eα v o-ocëοσρεααάαά κεοταε παντν & ορααννομεα παι αά-Vł o Soοονs Hdeνορττνενι òν oͤe roντrεετι π οπτἀν vα &οπερν αιπο— GTEOOμεα o οιααεα, οννπιν πἀι πρ ντομαετα S +νν νιν⁸ +ν εοἀϰ SaeNτααε π-fhHανονασαεπερεινναιμμν, ⁰⁰οrαεìετιν εhρνεεον roν hεαμeνο& vrεEhο τον τοιοομντο 6eHονοσν οπννραρHngtieοανι aͤάμHτοεe, Vh¹οο , ετα ùe 6ααι Oeοοσ οοον vrοο vπνσ Sαορνν νειοναιμενο νπνοιμοαοοο . oðs xοι αιια- Deμαετι αανπορHè:hailiSnycr oͤpꝛeνιεν οε τοοτ οι ë 6vνεναν- Syyv ëuντνs ννπα Hτrοο Seν ννVCTα HH G6VÆα%☚νS¶- Seuνrνναι ννκιοκε ααι ν ορρ οϰ ντοενενοἐνοα +1 &πα uτνέ οεντεοαε Pομν aͤta vo ùπρρνεννν ùνμα aͤra rο vενομε²νοαν rνπρι αἀον ραεh-tcerττπον οοðñ Seoνεον αἀ½ìα απακτα + eπαεlnο☚ννον εα⁰0νονννπραντα, αι rνσα αοάπτοì αιαρν πάμορποσααντα Goνεομcdπrα. Mansi XI. 553. 556. 1) Anathematizamus novi erroris inventores ... nec non et Honorium, qui hane aposto- licam ecclesiam non apostolieae traditionis doctrina lustravit, sed profana proditione imma- culatam fldem subvertere conatus est. Mansi XI. 731. (733.). 1) Auctores vero novi haeretici dogmatis Sergium, Pyrrhum ... una cum Honorio, qui pravis eorum assertionibus fomentum impendit . .. condemnatione percellimus anathema- tis, so war ihre Erklarung. Liber diurnus Romanorum pontisicum ed. Garnerius. Parisiis 1680. 4t0. Seite 41. 43. Vergl. Seite 33 Note u. Seite 41 Note.