# Lehre und Wehre_St. Louis Missouri_November 1873_S338 # Machine transcription, uncorrected — CHI Digital Archive (demonstration) 338 Vom Synergismus. Derselbe: „Nichts sehe ich in der heiligen Schrift dem Menschen von Gott befohlen, um den freien Willen zu beweisen, wovon man nicht findet, daß es entweder von Seiner Güte gegeben, oder daß es gefordert werde, um die Hilfe der Gnade zu zeigen.“*) (Contra 2. epist. Pelag. lib. 2, cap. 10.) Derselbe: „Mögen sich daher diejenigen nicht täuschen, die da sagen: „Wozu wird uns denn gepredigt und geboten, daß wir vom Bösen weichen und Gutes thun sollen, wenn doch wir das nicht thun, sondern Gott in uns wirkt, daß wirs wollen und thun?“ sondern mögen sie vielmehr einsehen, wenn sie Kinder Gottes sind, daß sie vom Geiste Gottes getrieben werden, daß sie das thun, was zu thun ist, und wenn sie es gethan haben, dem danksagen, von dem sie getrieben werden. Denn sie werden getrieben, damit sie es thun, nicht, damit sie selbst nichts thun.“ (De correptione et gratia, cap. 2.) 7) Derselbe: „Das ist gewiß, daß wir wollen, wenn wir wollen; aber der macht es, daß wir wollen, von dem geschrieben steht: „Gott ist es, der in uns wirket das Wollen —. Das ist gewiß, daß wir thun, wenn wirs thun; aber der macht es, daß wir es thun, indem Er dem Willen die wirksamsten Kräfte ertheilt, der da gesagt hat: „Ich will machen, daß ihr es thut.“ Was ist das anders als: Ich will von euch wegnehmen das steinerne Herz, woher es kam, daß ihr es nicht thatet, und will euch ein fleischern Herz geben, damit ihr es thut.“+) (De grat. et lib. arb. cap. 16.) (Schluß folgt.) ret Deus, quod seiret ab homine nou posse fleri. Quis boc nesciat? Sed ideo jubet aliqua, quae non possumus, ut noverimus, quid ab ipso petere debeamus.““ Ex lege enim praecipiente et prohibente non est agnitio virtutis et potentiae nos- trae; sed peccati agnitio, hoc est, œονναικιαs et depravationis. Et tamen non frustra jubetur; promittitur enim gratia, quae operatur, ut velimus et faciamus. — „Meminerimus, ipsum dicere: Facite vobis cor novum et spiritum novum, qui dicit: Dabo vobis cor novum, et spiritum novum dabo vobis. Quomodo ergo quod dicit: Facite vobis, hoc dicit: Dabo vobis? Quare jubet, si ipse da- turus est? Quare dat, si homo facturus est? nisi quia dat, quod jubet, et juvat, ut saciat, cui jubet. Per gratiam enim fit, ut sit homo bonae voluntatis, qui prius fuit voluntatis malae; per hanc etiam fit, ut ipsa bona voluntas, quae jam esse coepit, augeatur““ &e. *) Nihil in Scripturis sanctis homini aà Deo video juberi propter probandum liderum arbitrium, quod non inveniatur vel dari ab ejus bonitate, vel posci prop- ter adjutorium gratiae demonstrandum. 1) Non se itaque fallant, qui dicunt: Ut quid nobis praedicatur et praeci- pitur, ut declinemus a malo, et faciamus bonum, si hoc nos non agimus, sed id velle et operari Deus operatur in nobis? sed potius intelligant, si filii Dei sunt, spiritu Dei se agi, ut, quod agendum est, agant, et cum egerint, illi, a quo agun- tur, gratias agant; aguntur enim, ut agant, non ut ipsi nihil agant. 1) Certum est, nos velle, cum volumus; sed ille facit, ut velimus, de quo dictum est: „Deus est, qui operatur in nobis velle.“ Oertum est, nos facere, cum facimus; sed ille facit, ut faciamus, praebendo voluntati vires efficacissimas, qui dixit: „Faciam, ut faciatis.“ Quid, nisi: ‚„Auferam à vobis cor lapideum, unde non faciebatis, et dabo curneum, undeé faciatis &c. (Siehe die Zeugnisse von Chemn. Ex. Loc. de lib. arb. sect. III. & IV.)