# Lehre und Wehre_St. Louis Missouri_Juli 1878_S194 # Machine transcription, uncorrected — CHI Digital Archive (demonstration) 194 Was ist es um den Fortschritt auch der Geborsam desselben offenbarer werden möchte und er sich mit der Schwierigkeit, ihn zu leisten, nicht entschuldigen könnte.“*) Brochmand: „Von dem Baum des Erkenntnisses Gutes und Böses heißt es nicht nur, daß er lustig anzusehen und gut zu essen gewesen sei, son⸗ dern es wird ferner hinzugefügt, daß es ein lustiger Baum gewesen sei, weil er klug machte. Daher die ersten Eltern nicht sowohl dadurch gesündiget haben, daß sie die Frucht dieses Baumes kosteten als eine, die lustig anzusehen und gut zu essen war, als dadurch, daß sie die Frucht dieses Baumes als ein wirksames Mittel gebrauchten, sich eine solche Erkenntniß zu verschaffen, welche der Erkenntniß Gottes selbst gleich käme. Diese unsere Erklärung bestätigt ebensowohl des Teufels versuchende Rede 1 Mos. 3, 5., als Gottes selbst an Adam gerichtete Anrede selbst, nachdem dieser bereits von der Frucht des ver⸗ botenen Baumes gekostet hatte, 1 Mos. 3, 22.“ ⁷) Quenstedt: „Das Wesen der ersten Sünde im Allgemeinen ist die Abweichung von dem Willen Gottes, der sich durch das den ersten Menschen gegebene positive Gesetz, nicht von dem Baum des Erkenntnisses Gutes und Böses zu essen, geoffenbart hatte. . .. Diese Abweichung befaßt nach ihrem Umfang mehrere verschiedene sündliche Acte in sich. ... Aus der historischen Beschreibung des Falles Gen. 3, 1. ff. kann diese Reihenfolge erschlossen *) „Quaeso te, quid hoe sibi velit, quod Deus prohibeat esum de fruetu ar- boris et non potius aliud genus peccati? Num arbor, aut fructus ejus per se mala sunt et perniciosa? Et cur non potius recitat Adamo decalogum, quem postea Israelitis in deserto Sinai recitavit? — Primum, arbor per se non fuit mala, nec fructus ejus per se perniciosus. Vidit enim Deus cunetu, quae fecerat, et erant valde bona. Deinde non recitat decalogum, quod hie jam ante in ereatione insculptus erat Adamo, quem et Adam optime intelligebat et cog- nitione ac observantia ejus maxime delectabatur. Haec est lex naturalis. Neg fuisset opus, ut postea in déserto repeteretur, nisi cognitio ejus fuisset per Pecca- tum obscurata. Quare, cum Adam esset adhuce naturae incorruptae, non est visum Deo, recitare ei decalogum, jam humana ratione cognitum, sed praeseri- bere ei singularem cultum, qui non esset humanae rationi insculptus, sed in quo humana ratio testaretur suam obedientiam et reverentiam, ut, cum non intelli- geretur natura sua, quid sibi hie cultus vellet, daret Deo laudem et gloriam sapientiae, ac fateretur, se debere Deo obsequium. Voluit enim Deus Adamo nihil vel eximium vel grave imponere, sed quod videretur ridiculum et esset praestitu facillimum, ut et obedientia ejus illustrior fieréet et- non haberet ullam excusationem propter difficultatem.““ (Opp. Tom. I. f. 35. 8.) — +) „De arbore scientiae boni et mali non modo dicitur, quod fuerit visu zucunda et utilis in escam; sed porro additur, quod arbor illa fuerit desiderabilis ad intelligendum. Unde non tam peccarunt primi parentes gustando hujus arboris fructum tanquam jucundum visu aut utilem in eseam, quam usurpando arboris hujus fructum velut efficax quoddam medium comparandi talem scien- tiam, quae ipsam ipsius Dei scientiam aequaret. Quam explicationem nostram confirmat tum suasoria diaboli oratio Gen. 3, 5., tum Dei ipsius ad Adamum, gustato jam arboris vetitae fructu, alloquium Gen. 3, 22.“ (System. univers. th. Art. IX. c. 1. 8. 8, f. 121.)