# Lehre und Wehre_St. Louis Missouri_September 1879_S275 # Machine transcription, uncorrected — CHI Digital Archive (demonstration) Compendium der Theologie der Väter. 27⁵ ist, daß der leidenlose, am Fleisch leidende Gott sowohl ein wahres Leiden am Fleische empfand, als nach der Gottheit ganz leidenlos blieb; und doch kein anderer am Fleisch gelitten hat als der, welcher in dem wahren Lei⸗ den des Fleisches ganz leidenlos geblieben ist.““) Vigilius: „Wegen der Einzelheit der Person bezieht sich sowohl der Tod auf die Gottheit als die Unsterblichkeit auf des Gottes Menschheit.“ 2) Ebenso Epiphanius und Damascenus: „Gottes Sohn, selbst auch Gott, der nach seiner Gottheit keinem Leiden unterworfen war, hat nach seinem angenommenen Fleisch gelitten und unsere Schuld bezahlt.“ 8) Fällst du aber nicht, indem du dies behauptest, in die Ketzerei der Theopaschiten? Cyrillus: „Wir sagen, Gott habe gelitten, nicht daß Gott, das Wort, in seiner Natur die Durchbohrung mit Nägeln gelitten habe, son⸗ dern weil der Leib dies litt, der sein eigen geworden ist. Denn in dem⸗ selben Leib, der litt, wohnte Gott, welcher nicht leiden konnte.“ ) Wird nach derselben Weise der Mittheilung auch mit Recht gesagt, Gott, das Wort, sei geboren worden? Ignatius: „Gott, das Wort, ist wahrhaftig aus der Jungfrau geboren worden; ist wahrhaftig im Mutterleibe empfangen und gebildet worden.“ ) Albinus: „Man soll auf keine Weise glauben, daß Christi Fleisch ohne die Gottheit im Mutterleibe empfangen sei, sondern mit der Empfängniß seines Fleisches ist das Wort des HErrn selbst empfangen worden.“ 6) 1) Nos fidem retinentes evangelicae veritatis sic in Christo propria uniuscujusque naturae cognoscimus, ut unitatem personae nullatenus divi- damus, Scientes, quod sie utriusque in Christo substantiae manserit unita proprietas, ut in carne patiens impassibilis Deus et veram passionem in carne sentirét, et in divinitate prorsus impassibilis permanereét. Nec alius in carne passus fuerit, nisi IIIe, qui in vera carnis passione impassibilis omnino permansit. Fulg. I. 3. ad Thrasim. 2) Propter singularitatem personae et mors ad divinitatem et immortali- tas ad Dei refertur humanitatem. Vigil. I. 1. 3) Filius Dei, idem etiam Deus, qui sua divinitate nulli erat obnoxius Passioni, assumta carne passus est nostrumque exsolvit debitum. Epiph. in Ancor. et Dam. I. I. apol. 4) Dicimus, Deum pass um, non quod Deus Verbum in sua natura clavorum transfixiones susceperit, sed quia corpus illud, quod ipsius pro- prium factum est, hoc sustinuit. Inerat enim in eo corpore, quod patie- batur, Deus, qui pati non poterat. Cyrill. in e:xpl. Anath. 13. ö 5) Vere natus est Deus Verbum ex virgine, vere conceptus et factus est in utero. Ign. ad Trall. 6) Nullatenus credi debet, carnem Christi sine divinitate conceptam in utero, sed ipsum Verbum Domini suae carnis acceptione conceptum. Albin. I. 3. de Trinit.; idem Vinc. Lirin. I. 4.