# Lehre und Wehre_St. Louis Missouri_April 1882_S178 # Machine transcription, uncorrected — CHI Digital Archive (demonstration) 178 Compendium der Theologie der Väter. werde dem widersprochen, daß er von Paulus sei.“ “) Origenes urtheilt so: „In der Epistel an die Hebräer hat der Charakter der Redeweise nicht die einfältige Sprache, wie Paulus bekennt, daß er in der Rede ein⸗ fältig sei. Wer immer aber unter Redeweisen unterscheiden kann, der wird bekennen, daß der Brief an die Hebräer im Redebau griechischer sei. Wie⸗ derum: Daß der Inhalt dieses Briefs keineswegs jenen Briefen nachsteht, die ohne Widerspruch apostolisch sind, wird jeder bekennen, der die aposto⸗ lischen fleißig gelesen hat. Endlich beschließt er: Wenn also eine Kirche diesen Brief als einen Paulinischen annimmt, so sei sie darum gelobt. Denn nicht umsonst haben die Alten geglaubt, daß er von Paulus sei. Wer ihn jedoch geschrieben hat, nun fürwahr, das weiß Gott. Auf uns aber ist die Geschichte gekommen, daß er entweder von Clemens oder von Lucas geschrieben sei, so daß die Gedanken des Paulus sind, die Rede⸗ weise aber und Verabfassung eines ist, der Apostolisches erzählt, und was sein Lehrer gesagt hat, gleichsam umschreibt.“ 2) Die Briefe Jacobi und Judä. Eusebius: „Man sagt, daß der Brief, der unter den katholischen zuerst steht, von jenem Jacobus sei, der der Gerechte und Alphäi Sohn genannt wurde. Man muß aber wissen, daß er für unecht gilt. Daher haben nicht viele der Alten seiner gedacht. So auch des Briefes Judä, welcher, weil er aus dem Buche Enoch, das apokryphisch ist, Zeug⸗ niß nimmt, von den meisten verworfen wird.““) Der 2te Brief Petri. Eusebius: „Wir haben gehört, daß der Brief, der als der te Brief Petri im Umlauf ist, nicht echt sei.“?) Hieronymus: „Wegen der Ver⸗ 1) Non est ignorandum, quod in Romana ecclesia quidam reproba- runt, asserenteés contradici, quod non sit Pauli. Euseb. I. 6. C. 16. 2) In epistola ad Hebraeos Character dictionis non habet 2 -ιοτ 40½ ά πάνο, sicut Paulus confitetur idiotam se esse in sermone. Quisquis autem potest discernere inter phrases, fatebitur Epistolam ad Hebraeos e ovyεοσι οαε ε⁸εοα νππιìιοένεοραϰ. Rursus, quod sensus hujus epistolae ne- quaquam inferiores sint illis literis, quae sine contradictione sunt apostolicae, fatebitur, quisquis dilligenter legerit apostolica. Et tandem coneludit: Si qua igitur ecclesia épistolam illam tanquam Pauli recipit, eπ—οHαμετντο αισ roοro. Non enim frustra prisci viri eam Pauli esse crediderunt. Quis vero illam scripserit, ró ρκν αεαννσ, Deus novit. Ad nos vero historia per- venit, vel a Clemente, vel a Luca esse scriptam: ut sensus sint Pauli, phrasis vero et compositio sit âππιονμ⁹⁷cπραιοιτοα uινòν apostolica, et quasi ονπεορρ ⁰heανπνοαe, uae dicta erant a praeceptore. Orig. I. 6. C. 25. 3) Istius Ja cobi, qui Justus et Oblias vocabatur, dicitur esse epi- stola ea, quae scribitur inter catholicas prima. Sceiendum autem est de vobeberat. Non multi igitur veterum istius meminerunt. Sicut et Judae: quae quia de libro Enoch, qui apocryphus est, téstimonium assumit, a ple- risque rejicitur. Euseb. I. 2. c. 23. — 4) Eam, quae circumfertur altera Petri epistola, non esse legitimam ac- cepimus. Euseb. I. 3. c. 3.