# Lehre und Wehre_St. Louis Missouri_Oktober 1882_S459 # Machine transcription, uncorrected — CHI Digital Archive (demonstration) Martin Chemnitzens Lehre von der Bekehrung. 459 andern Namen bezeichnet werde, so wird richtig geantwortet, daß der freie Wille sich rein leidend verhalte.“ Also der freie Wille trägt zu seiner Be⸗ kehrung nichts, gar nichts bei. Jedweder eigner Beitrag, mag er einen Namen oder Titel führen, welchen er wolle, mag er also auch „Unter⸗ lassung des mutwilligen Widerstrebens“ tituliert werden, wird entschieden zurückgewiesen. „Im dritten status ist dann der Wille frei und nicht mehr müßig, otiosa. Loci I, 198. 199. Aus dem gesagten folgt, daß das alles, was zur Bekehrung gehört, der Gnade und Wirkung des Heiligen Geistes zugeschrieben werden müsse: Scriptura sacra omnia illa in solidum tribuit gratiae et operationi Spiritus sancti, qui solus dat veram poeni- tentiam et fidem, qui est Spiritus renovationis: quique operatur, ut velimus et faciamus, quae Deo grata sunt. Loci III, 241. Hiermit ist die Grundlage für die rechte Lehre von der Bekehrung ge⸗ geben. Wir eitieren eine Stelle aus dem EXamen und eine aus den Locis, in welchen beiden Chemnitz eine kurze, alle wesentlichen Bestandteile um⸗ fassende Summa dieser Lehre giebt. Die erstere lautet also: Scriptura docet, Spiritum sanctum naturam corruptam ita sanare et renovare, quod ineipit pravitatem illam mortificare et loco defectuum efficere in mente et voluntate novam dνανεν, vim, efficaciam aut facultatem, unde sequantur motus et actiones spirituales, hoc est, operatur velle, posse et facere. Haec vero dona Spiritus sanctus operatur per medium seu organon verbi, si legatur, audiatur et cogitetur: quod homo et de- bet et aliquo modo potest facere. Nec infundit illas qualitates, sicut. liquor in dolium infunditur, sed ita, ut sequantur motus et actiones in mente et voluntate. Quando ergo Spiritus sanctus per verbum coepit naturam sanare, accensa aliqua seintilla efficaciae et facultatis spiritua- lis, licet renovatio non statim sit perfecta et absoluta, sed in magna in- irmitate tantum inchoata, tune tamen nec mens nec voluntas est otiosa, sed aliquos habent novos motus, quos etiam debent exercere meditando, orando, conando, luctando ete. Sed illa spiritualis effica- cia, spirituales illi motus, quantumvis tenues, non naseuntur vel ex toto vel ex parte ex naturalibus potentiis, quas mens et voluntas prima na- tivitate habent, sed sunt dona, operationes et effectiones Spiritus sancti in nobis. Et ad primam effectionem spiritualis efficaciae et facultatis, ad spirituales actiones in nobis mens et voluntas ex naturalibus suis viribus nihil conferunt. Simpliciter enim retinendae sunt hae senten- tiae: Non a nobis ipsis, tamquam ex nobis, sed a Deo est idoneitas nostra. Sine me nihil potestis. Quid habes, quod non accepisti? Quando vero seintilla aliqua illius efficaciae per spiritum in nobis accensa est, tunc aliquid agit in spiritualibus rebus et mens et volun- tas in homine. Sed quaestio est, unde babeat, quod vult et potest ali- quid agere? Ex Spiritu sancto renovationis, qui operatur velle et fa- cere, a quo est aνιαανιαε cogitandi salutaria. Zu deutsch: „Die heilige