# Lehre und Wehre_St. Louis Missouri_August 1906_S350 # Machine transcription, uncorrected — CHI Digital Archive (demonstration) 350 Woher hat der Glaube das, daß er gerecht und selig macht? Paulus sagt zu den Römern am 5., 20, die Gnad' sei mächtiger denn die Sünde, das ist, kräftiger, reicher und stärker“. (118.) Christus' Blut und nicht die Liebe und Werke sind „der Schatz, dadurch die Sünden bezahlt werden“. (115.) „Darum muß folgen, daß wir allein durch Glauben Gott angenehm und gerecht sind, so wir im Herzen schließen, Gott wölle uns gnädig sein, nicht von wegen unser' Werk und Erfüllung des Gesetzes, sondern aus lauter Gnaden um Christus willen.“ (116.) All sein Vertrauen muß der Glaube setzen auf den Tod Christi und auf die Verheißung, daß uns Gott um Christi willen gnädig ist. „Longe supra nostram munditiem, imo longe supra ipsam legem collocari debent mors et satisfactio Christi, nobis donata, ut statuamus, nos propter illam satisfactionem habere propitium Deum, non propter nostram impletionem legis.“ „Semper debet in conspectu esse promissio, quod Deus propter suam promissionem, propter Christum velit esse propitius, velit justificare, non propter legem aut opera nostra. In hae promissione debent pavidae conscientiae quaerere reconciliationem et justifieationem, hac promissione debent se sus⸗ tentare ac certo statuere, quod habeant Deum propitium propter Christum, propter suam promissionem.“ (118.) „Darum lehren wir die Herzen und Gewissen, daß sie sich trösten durch dieselbige Verheißung Gottes, welche fest stehet und beutet Gnade an und Ver⸗ gebung der Sünde um Christus' willen, nicht um unser' Werke willen.“ (120.) Die Pharisäer, Philosophen, Mahometisten und Papisten suchen die rechtfertigende Kraft im Menschen. „Verum nos stultitiam evan⸗ gelii praedicamus, in quo alia justitia revelata est, videlicet, quod propter Christum propitiatorem justi reputemur, quum eredimus, nobis Deum propter Christum placatum esse.“ (126.) Die Welt urteilt von den guten Werken, „quod sint propitiatio, qua placatur Deus, quod sint pretia, propter quae reputamur justi“, und von Christo als dem Versöhner und daß wir durch den Glauben an ihn gerecht werden, will sie nichts wissen. Wir aber geben Christo diese Ehre, daß er allein der Mittler und Versöhner sei und daß wir vor Gott gerecht werden „fice propter Christum propitiatorem“. (123.) „Non potest autem conscientia pacata reddi coram Deo, nisi sola fide, quae statuit nobis Deum placatum esse propter Christum juxta illud (Rom. 5): Justificati ex fide pacem habemus; duia justifleatio tan- tum est res gratis promissa propter Christum, quare sola fide semper ooram Deo accipitur.“ (123.) „Der Glaub', durch welchen Christus unser wird (wenn wir gläuben, daß um des Mittlers willen uns der Vater gnädig ist, daß uns sein Verdienst geschenkt wird), der erlöset uns von solchen Schrecken des Tods. Denn durch die Verheißung sind wir recht gewiß, daß uns durch (propter) Christum die Sünde vergeben ist. (128.) Deus „ignoscit propter suam promissionem his, qui apprebendunt promissionem“. (133.) Fides „sentit se habere Deum placatum propter ipsius (Dei) misericordiam“. (136.) „Procul a