# Lehre und Wehre_St. Louis Missouri_September 1906_S388 # Machine transcription, uncorrected — CHI Digital Archive (demonstration) 388 Ein Nachtrag zum Dogmengeschichtlichen auditum verbum in cordibus hominum operari, ut agant poeniten- tiam et creédant evangelio. 4. Decretum Dei, quod illos, qui, eum sentiunt peccata sua et iram Dei, fide confugiunt ad thronum gra- tiae et Christum mediatorem in promissione evangelii propositum amplectuntur, velit justificare et salvare; abjicientes vero verbum, aspernantes et non amplectentes promissionem velit damnare. Haec est summa et dναμοοαε doctrinae de praedestinatione, sicut illa in verbo patefacta est, quae non docet, veré credentes debere dubitare, an sint in numero electorum, sed sicut Paulus Romanos 8. grada- tionem instituit: Quos elegit, hos vocavit; quos vocavit, justificavit. Ergo quos Deus vocat et justificat, illi certo debent statuere, se esse electos. Et lector si inspexerit scripturae sententias de electione, maniféste videébit, doctrinam praedestinationis in seriptura patefac- tam esse, non ut dubiam et incertam redderet salutem credentium, sed ut esset fundamentum certitudinis. Ephes. 1: Elegit nos in Christo anteé creationem mundi. 2 Tim. 2: Fundamentum Dei stat firmum, habens hoc sigillum: Novit Deus suos. Joh. 10: Oves meae vocem meéeam audiunt et non peribunt in aeternum, et nemo rapiet eas de manu meéea. Rom. 8: Qui secundum propositum Dei vocati sunt. Quis igitur damnabit? quis separabit? Rom. 11: Dona et vocatio Dei sunt sine poenitentia. 2 Tim. 1: Non dedit nobis spiri- tum timoris. Vocavit enim nos secundum propositum suum et gra⸗ tiam, quae data nobis est in Christo Jesu ante tempora secularia ete. Et nune quidem totam doctrinam praedeéstinationis non constitui ex- plicare, sed tantum ostendeére volui, electionem Dei, sicut in verbo patefacta est, non labefactare, sed confirmare et cçonstituere certitu- dinem salutis et fidueiam credentium. Falsum enim est, quod in 12. cap. dicit Tridentinum concilium, ex verbo Dei non posse sœiri, quos Deus sibi eleégerit, nisi praeter et extra verbum specialis reve- latio aecedat. Neque hoc verum est, neminem vere credentem ex verbo Dei sine peculiari revelationé certo posse statuere, se esse in numero praedestinatorum. Pugnant enim haec cum scriptura, sicut ostendimus. Non ignoro autem, multa inextricabilia et portentosa necti de praedestinatione a spinosis ingeniis, sed quam judicem esse simplicissimam sententiam, breviter exposui. Chemnitz nennt im Verlauf dieser seiner kurzen expositio de prae- destinatione vier ewige Dekrete Gottes, nämlich 1. den Ratschluß von der Erlösung des menschlichen Geschlechts durch Christum; 2. den Rat⸗ schluß von der allgemeinen Berufung der Juden und Heiden durch das Evangelium; 3. die Bestimmung, daß Gott mit seinem Geist durch das Wort wirksam sein wolle; 4. den Beschluß, alle die, welche an Christum glauben, selig zu machen, hingegen alle die, welche das Wort verwerfen, zu verdammen. Die Sache, von der er hier redet, ist richtig. Die ge⸗ nannten göttlichen Dekrete sind sattsam in der Schrift bezeugt. Aber nun faßt Chemnitz dieselben unter die Rubrik doctrina praedestinatio-