Collection › Lehre und Wehre (St. Louis, Missouri) › Jahrgang 21, Nummer 11 › Seite 338

Lehre und Wehre St. Louis, Missouri — November 1875, Seite 338

321 322 323 324 325 326 327 328 329 330 331 332 333 334 335 336 337 338 339 340 341 342 343 344 345 346 347 348 349 350 351 352

Scan: Internet Archive, from the Graduate Theological Union's copy (one item per issue).

⤓ Download page image (full resolution)

German transcription machine transcription, uncorrected

Cited in Eckhardt's Reallexikon (1907) under: Dreieinigkeit 6

⤓ Download .txt · copy text

338 Compendium der Theologie der Väter.

keit der Personen, in dem aber, daß es einmal heißt: „der HErr Zebaoth'“, die
Einheit des göttlichen Wesens erkennen.““)
e. Auch in Versen haben sie dasselbe besungen.

Prudentius:
Gott ist ein dreifaches Höchstes, ein Dreibild, die Kraft aber Eine.
Aus dem Herzen des Vaters entsprang die Weisheit, der Sohn ist dieselb'ge.
Von dem ewigen Mund hat der Geist sein heiliges Wesen.
Nicht ist der Vater älter der Zeit nach, noch größerer Hoheit.

Sedulius:

Immer, daß Eine bleibe der Gottheit ewige Formung,
Dreiet das Einfache sich, und ist das Dreifache einfach.
Das ist der rechte Glaube.

Prosper:
Nämlich, weil ein und dasselbige ist das Wesen der Dreie,
Welches nie größer kann sein, kleiner auch nicht, als es ist.
Welches da ist der allmächtige Vater, der Sohn und der Geist auch,
Drei Personen zugleich, doch nur ein einiger Gott.

Fortunatus:

Gott ist, o Tiefe, ein einfaches Drei, und dreifach der Eine,

Drei Personen für sich, gleichwohl das Wesen nur eins.

Denn dasselbige ist der Vater, der Sohn und der Geist auch.

Gleich sind die drei hier an Recht, Werk und Herrschaft und Rang.?)

1) In una Deitatis essentia non aliud est Pater, aliud Filius, aliud Spiritus
sanctus, quamvis personaliter alius sit Pater, alius Filius, alius Spiritus Sanctus.
Quod nobis maxime in ipso sacrarum seripturarum demonstratur initio, ubi
Deus dicit: Faciamus hominem adimaginem nostram. Cum enim
singulari numero dixit: imaginem, ostendit unam esse naturam, ad cuqus
imaginem homo fiebat; eum vero pluraliter dixit: nostram, ostendit Deum)
ad cujus imaginem homo fiebat, non unam esse personam. Si enim illa una
essentia Patris, et Filii et Spiritus S. una esset persona, non diceretur: ad
imaginem nostram, sed meam, nec dixisset: faciamus, sed: faciam.
Si vero in illis tribus personis tres essent intelligendae et eredendae substantiae,
non diceretur: ad imaginem, sed ad imagines nostras. — Hanc quoque
Trinitatem personarum atque unitatem naturae Propheta Esaias revelatam sibi
non tacuit, cum se dicit audisse Seraphin clamantia: Sanetus, sanetus,

sanctus Dominus Sabaoth. Ubi prorsus in eo, quod tertio dicitur

Sanctus, personarum Trinitatem, in eo vero, quod semel dicitur: Dominus
Deus Sabaoth, divinae naturae cognoscimus unitatem. Raban. I. 1. de serm.
Propf. A.
2) Est Tria summa Deus, trinum specimen, vigor unus,
Corde Patris genita est sapientia, Filius ipse est.
Sanctus ab aeterno subsistit spiritus ore.
Tempore nec senior Pater est, nee numine major. —
Prudent. in praefat. Apotheos.
Semper, ut una manens Deitatis forma perennis,
Quod simplex triplict, quodque est ————— simplex,
Haec est vera fldes. — Sedul. I. 1.

English translation

Not yet translated.