Collection › Lehre und Wehre (St. Louis, Missouri) › Jahrgang 20, Nummer 7 › Seite 200

Lehre und Wehre St. Louis, Missouri — Juli 1874, Seite 200

193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224

Scan: Internet Archive, from the Graduate Theological Union's copy (one item per issue).

⤓ Download page image (full resolution)

German transcription machine transcription, uncorrected

⤓ Download .txt · copy text

200 Die Ehrenrettung St. Pauli.

sind. Summa: Es ist ein prophetenmordisch Volk; können sie nicht
mehr die Lebendigen, so müssen sie doch die Todten morden und martern.“
(W. XX, 2348.)

Ebenso urtheilt Joh. Forster, Professor in Tübingen und Witten⸗
berg (gest. 1556), Verfasser eines hebräischen Lexikons, ein gründlicher Kenner
der rabbinischen Literatur, welcher lange Zeit die Synagogen besuchte und
den Unterricht der Rabbinen genoß. Er sagt in der Einleitung zu seinem
Lexikon:) „Ich habe mich oft über die Sorglosigkeit der Unsrigen verwundert,
daß sie lieber ohne alles Urtheil die Commentare der Juden, worin kein Licht,
keine Erkenntniß Gottes, kein Geist, keine wahre und gründliche Kenntniß
irgend einer Wissenschaft oder Kunst, kein Verständniß der Sprachen, ja nicht
einmal des Hebräischen sich findet, gebrauchen, als daß sie selbst die Worte
und ihre Bedeutung betrachteten. Was sollen doch, ich bitte, die Juden ver⸗
stehen, vor deren Herzen, wie unser Apostel Paulus bezeugt, beim Lesen des⸗
alten Testamentes bis auf den heutigen Tag die Decke Mosis hängen bleibt,
und deren Sinne verblendet sind, daß sie des Gesetzes Ende nicht sehen

können? Diejenigen aber, welche den Sohn Gottes, den nach dem Fleisch⸗
von der Jungfrau Maria gebornen wahren Messias, Mittler, Sühnopfer
und Erlöser des menschlichen Geschlechtes, nicht als des Gesetzes Ende er—
kennen und annehmen, und nicht wissen, daß er der Inhalt und Zweck der⸗
gesammten Schrift sei, welche obendrein träumen, sein Reich würde nur ein

1) Saepe vehementer demiratus sum Nostratium (ut pace eorum dicam)
socordiam, qui absque ullo judicio Commentaria Judaeorum, in quibus nulla
lux, nulla notitia Dei, nullus Spiritus, nulla ullius disciplinae seu artis vera ac
solida scientia, nulla linguarum, ac ne quidem Hebraeae linguae est cognitio,
amplecti maluerunt, quam ut ipsi considerarent voces, ac earum signiflcationes.
Quid obsecro Judaei intelligerent, quorum cordibus (ut Paulus Apostolus noster
testatur) velamen Mosis in lectione Veteris Testamenti usque ad diem hodiernam
impositum manet, sensusque eorum occoëcati sunt, ut in finem legis intendere
non possint? Qui vero flnem legis, Filium Dei, natum secundum carnem ex
virgine verum Messiam, mediatorem, victimam et liberatorem humani generis
non cernunt neque agnoscunt, eumque subjectum et scopum universae Scripturae
esse ignorant: insuper regnum ipsius tantum externum, corporale et tempora-
neum somniant, non spirituale nec aeternum esse credunt, neque inter pro-
missiones legis et Evangelii de gratuita remissione peccatorum propter Media-
torem Christum discernunt: quid et quomodo docerent alios Mosen et Prophetas?
Quareé recte Christus eos vocavit ceoecos et duces coëcorum, ut interim taceam
virulentiam ipsorum et odium, quo flagrant in Christum, ut pauca invenias de
Christo vaticinia, quorum vel verba aliqua, vel integram sententiam non scele-
ratissime depravarint. Nihil igitur profuerunt, nisi quod velut Bibliothecarii
libros tantum sacros (quos Biblia vocamus) ac aliquot Grammaticos nobis
Christianis suppeditarint, at quod ad Sacrae Scripturae intelligentiam (ut jam
dixi) atque etiam linguae Hebraeae cognitionem attinet, praestiterunt, quod
laudem meréatur, omnino nihil. Nam Dictionaria eéet Commentaria ipsorum
plus obscuritatis et erroris in Ecclesiam Christi invexerunt, quam lueis et veri-

tatis. (Bibl. iII. I, 160

English translation

Not yet translated.