Collection › Lehre und Wehre (St. Louis, Missouri) › Jahrgang 12, Nummer 4 › Seite 107

Lehre und Wehre St. Louis, Missouri — April 1866, Seite 107

97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128

Scan: Internet Archive, from the Graduate Theological Union's copy (one item per issue).

⤓ Download page image (full resolution)

German transcription machine transcription, uncorrected

Cited in Eckhardt's Reallexikon (1907) under: Bibel.—Lutherbibel 19 · Predgit · Schrift 4

⤓ Download .txt · copy text

Die deutsche Bibel vor Luther. 107

zu lehren. Man muß ja dem Pöbel solch kurz Ding immer fürbläuen, als
Vater Unser, zehn Gebot und Glauben, und darnach in allen Evangelien
und Predigten drauf dringen und treiben: sie lernen dennoch (leider) wenig
gnug davon; und wie S. Paulus spricht, kehren sie sich von der Wahrheit zu
den Mährlein.“ (Erlang. Bd. XLII, 109. ff.)

(Fortsetzung folgt.)

———
»eᷓ̃ AWNW

Die deutsche Bibel vor Luther.
(Schluß.)

Aus der Lübecker Bibel, 1494 gedruckt von Steffan Arndes. Apostel⸗
geschichte, (dat bock der werckinghe der apostele) 17, 15—34. Die Erklärun⸗
gen sind weggelassen.

Unde do paulus erer beidede to athene, sin gest wart beweget in eme,
wente he sach de stad, dat se ghegheuen was der afgoderie. Darumme he
disputerede mit den joden, unde mit den, de heidene ghewest weren, unde nu
loueden mit den hoden yn enen god in der synagogen, unde an deme markede
dorch alle de daghe to den ghennen, de dat ghehoret hadden. Unde etlike
naturlike meystere, de dar navolgheden den leren der epicureer unde der stoy⸗
corum, de disputerden mit eme, unde etlike spreken wat wil desse word⸗
seyer (semini verbius) seggen? Ouer den anderen spreken: „He werd
gheseen een perkandegher der nien duuele“, wente he vorkundeghede en ihesum
und sine upstandynghe. Unde se grepen ene unde voreden ene to aryopagum,
segghende: Moghe wy nicht weden, welke desse nye lere is, de dar wert ghe⸗
secht van dy, wente du bringhest uns etlike nye dinghe in unse oren, darumme
wylle wy weten, wat desse nye dynck wellen syn, wente de athener unde de
vrommede studenten weren to nouen anderen dynghen gheouet, wen tho
horende undo tho segghende ychtes wat nyes. Ouer paulus stund in deme
myddele ariopagi unde sprack: Gy manne von athenen, ick see dat gy oueral
denere der afghode sint, wente ick vorby ghink, unde sach juwe afghode, yck
vand een altare, in deme geschreuen was: „Deme unbekannten gade.“ Den
gy unwetende eren, den vorkunddeghe ick juw. God, de dar heft ghemaket
desse werlt, unde alle dynck, de dar synt in er, so he is ern god des hemmels
unde der erden, he wanet nycht in den tempelen myt der hant ghemaket, noch
ock wert he nicht gheeret mit minschlyken henden, dat he yenighes dynghes
bederue, so he allen leuendighen ghift dat leuend unde de inghestynghe, unde
alle dinck, unde hefft ghemaket uth eneme mynschen alle mynschlyke schlechte to
wanende up allem anghesichte der erden, unde uthleggende en de ghesettede
tyd, unde de ende erer wanynghe, to sokende god, efte se ene vyllychte han⸗
delnden este vynden, wo wol he nycht is verne van enen vewelyken unser,
wente wy leuen, und werden beweghet und synt in eme, alzo etlike juwer
poeten spreken, wente wy syn ok synes schlechtes. Hyrumme so wi synt dat
schlechte gades, wy scholen nycht achten dat god lyke dynck lyk to syn deme
golde unde deme suluer, efte deme stente, edder der kunst der utgrauinge der

English translation

Not yet translated.